Κάλεσμα στις συνδικαλιστικές οργανώσεις, κάθε εργαζόμενη και εργαζόμενο, νέο και νέα, στην εκδήλωση τιμής για τα 46 χρόνια από τη δολοφονία της Σωτηρίας Βασιλακοπούλου, την Τρίτη 28 Ιούλη, στις 20:00, στον χώρο του πρώην εργοστασίου ΕΤΜΑ (Ιερά Οδός και Αγίας Άννης) απευθύνει το ΠΑΜΕ.
Στο κάλεσμα του, το ΠΑΜΕ, σημειώνει τα εξής:
«Στα εργοστάσια, στους χώρους δουλειάς, συγκρούονται δύο κόσμοι. Από τη μία, ο κόσμος του κέρδους, της εκμετάλλευσης, της εργοδοτικής βίας και του φόβου. Από την άλλη, ο κόσμος της οργάνωσης, της αλληλεγγύης, της ελπίδας και της συλλογικής δύναμης των εργαζομένων.
Στην πύλη της ΕΤΜΑ, στις 28 Ιούλη 1980, αυτή η σύγκρουση γράφτηκε με το αίμα της 21χρονης Σωτηρίας Βασιλακοπούλου. Η Σωτηρία, φοιτήτρια της Παντείου και μέλος της ΚΝΕ, βρισκόταν μαζί με τους συντρόφους της έξω από το εργοστάσιο, μοιράζοντας στους εργάτες προκηρύξεις με κάλεσμα για αγώνα ενάντια στην ανεργία, τις απολύσεις και την ακρίβεια.
Η εργοδοσία της ΕΤΜΑ ήθελε τους εργάτες απομονωμένους, φοβισμένους, μακριά από τα συνδικάτα και τη συλλογική δράση. Επιχείρησε να εμποδίσει το μήνυμα της οργάνωσης και της διεκδίκησης να φτάσει με την προκήρυξη μέσα στο εργοστάσιο. Για αυτό δολοφόνησε την Σωτηρία. Για αυτό το λεωφορείο της επιχείρησης έκοψε βίαια το νήμα της ζωής της. Δεν κατάφερε όμως να σταματήσει το μήνυμα που κρατούσε στα χέρια της.
46 χρόνια μετά, εκείνη η προκήρυξη συνεχίζει να περνά από χέρι σε χέρι γράφοντας «ή τα κέρδη τους ή οι ζωές μας»! Φτάνει σε κάθε εργοστάσιο, αποθήκη, κατάστημα και γραφείο. Σε κάθε χώρο όπου η εργοδοσία απαιτεί περισσότερη δουλειά για λιγότερα. Εκεί όπου τα εξαντλητικά ωράρια, τα 13ωρα, βαφτίζονται «ευελιξία», οι καθηλωμένοι μισθοί «ρεαλισμός», τα μέτρα υγείας και ασφάλειας «κόστος», με κέρδη που βγαίνουν βουτηγμένα στο αίμα των εργατών που δεν ξέρουν αν θα γυρίσουν ζωντανοί στο σπίτι τους από το μεροκάματο.
Όπως τότε, έτσι και σήμερα, το κράτος, οι κυβερνήσεις και η εργοδοσία θέλουν να κρατήσουν έξω από τους χώρους δουλειάς τα συνδικάτα, την οργανωμένη διεκδίκηση, την αλληλεγγύη και την ελπίδα ότι τα πράγματα μπορούν να αλλάξουν, ότι το σύστημα της εκμετάλλευσης, των κερδών και του πολέμου δεν είναι παντοδύναμο και μπορεί να ανατραπεί. Θέλουν κάθε εργαζόμενο μόνο, φοβισμένο και υποταγμένο στις απαιτήσεις της κερδοφορίας και της ανταγωνιστικότητας του κεφαλαίου, να περιμένει λύσεις από νέους και παλιούς ”σωτήρες”, αντί να εμπιστευτεί τη δύναμη του συλλογικού αγώνα.
Η Σωτηρία είναι παρούσα σε κάθε αγώνα όπου οι εργαζόμενοι σηκώνουν το κεφάλι, σε κάθε νέο και νέα που οργανώνεται, σε κάθε σωματείο που δυναμώνει. Σε κάθε αγώνα ενάντια στην κυβέρνηση και στα κόμματα που υπηρετούν την πολιτική του κεφαλαίου, φορτώνοντας στον λαό νέες θυσίες για τα κέρδη και τη βαθύτερη εμπλοκή της χώρας στους πολέμους ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ. Είναι παρούσα σε κάθε μάχη που φέρνει στο προσκήνιο τις σύγχρονες ανάγκες και τα δικαιώματα της εργατικής τάξης, για έναν κόσμο χωρίς φτώχεια, εκμετάλλευση και πολέμους».
