Ακολουθεί η δήλωση έκανε ο Σπύρος Κωνσταντάς, πρόεδρος του Συνδικάτου ΟΤΑ Αττικής, για την Εργατική Πρωτομαγιά:
135 χρόνια μετά την αιματοβαμμένη πρωτομαγιά του Σικάγο και 101 χρόνια μετά την καθιέρωση του 8ώρου στην Ελλάδα, η κυβέρνηση της ΝΔ, πατώντας πάνω στους νόμους των προηγούμενων κυβερνήσεων, ετοιμάζει να φέρει νόμο για την επιβολή της 10ώρης εργασίας, για τη διεύρυνση της ευελιξίας στις εργασιακές σχέσεις και τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας. Ταυτόχρονα στον ίδιο νόμο φέρνει και νέες αντιδραστικές ανατροπές στη ζωή και τη δράση των συνδικάτων με την καθιέρωση της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας.
Και με αυτό το νομοσχέδιο κυβέρνηση και κεφαλαιοκράτες επιδιώκουν να μετατρέψουν την Ελλάδα σε ειδική Οικονομική ζώνη, με εργαζόμενους δούλους, χωρίς δικαιώματα, ώστε οι επιχειρηματικοί όμιλοι να είναι πλήρως ελεύθεροι να απασχολούν τους εργαζόμενους όποτε και όσο θέλουν, ακόμα και εφτά μέρες την εβδομάδα και να τους πληρώνουν με μισθούς από 200 ευρώ.
Ταυτόχρονα βρισκόμαστε 13 μήνες μετά την έναρξη της πανδημίας και η κατάσταση είναι δραματική. Μετράμε χιλιάδες νεκρούς, εκατοντάδες που ψάχνουν να βρουν μια θέση στις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας και αντί η κυβέρνηση υιοθετήσει τα αιτήματα των Ιατρών και νοσηλευτών για επίταξη του ιδιωτικού τομέα, για μαζικές προσλήψεις σε ιατρονοσηλευτικό προσωπικό, η κυβέρνηση ακολουθώντας τις κατευθύνσεις της ευρωπαϊκής ένωσης και τις απαιτήσεις του μεγάλου κεφαλαίου προχωρά σε ελάχιστες προσλήψεις σε σχέση με τις πραγματικές ανάγκες και χαρίζει πακτωλούς χρημάτων προκειμένου να αυξήσει ακόμα περισσότερο την κερδοφορία των ιδιωτικών κλινικών.
Ενώ οι συνέπειες από τη μετατροπή του συστήματος Υγείας σε σύστημα μίας νόσου, έχουν διαμορφώσει μια «δεύτερη πανδημία» δίπλα στον κορονοϊό, όπου χιλιάδες χειρουργεία, κρίσιμες θεραπείες και διαγνωστικές εξετάσεις για σοβαρές ασθένειες ακυρώνονται αυξάνοντας έτσι τους θανάτους σε ομάδες του πληθυσμού που εκδηλώνουν ή υπόκεινται σε σοβαρές ασθένειες.
Στις 6 του Μάη απεργούμε γιατί δεν πρέπει να αποδεχτούμε το μέλλον που μας σχεδιάζουν. Γιατί δεν μπορούμε να ζήσουμε το υπόλοιπο της ζωής μας μέσα στη μιζέρια και τη χαμοζωή.
Στις 6 του Μάη απεργούμε γιατί σήμερα με την τεράστια ανάπτυξη της επιστήμης και της τεχνολογίας αντί οι εργαζόμενοι να εργάζονται λιγότερο και να αμείβονται περισσότερο, δουλεύουν με περισσότερη ένταση και με λιγότερα κοινωνικοασφαλιστικά δικαιώματα.
Δεν πρέπει να αφήσουμε να χαθεί άλλος χρόνος. Με τη οργάνωση μας, τον σωστό προσανατολισμό και τον αγώνα μας μπορούμε να βάλουμε φρένο και στους σχεδιασμούς τους και στην πολιτική τους.
Η 6 του Μάη μπορεί να αποτελέσει την απαρχή της αντεπίθεσης, που οι εργαζόμενοι θα διεκδικήσουν όλα αυτά που έχασαν τα προηγούμενα χρόνια.
