Σοκ προκαλούν ο θάνατος μιας 17χρονης και ο σοβαρός τραυματισμός συνομήλικής της το μεσημέρι της Τρίτης στην Ηλιούπολη, μετά από την πτώση τους από την ταράτσα 6ώροφης πολυκατοικίας.
Συγκλονιστικό είναι το γράμμα που άφησε πίσω της η μια από τις δυο κοπέλες, όπου περιγράφει το αδιέξοδο που ένιωθε, κάνοντας αναφορά στις πανελλήνιες εξετάσεις και στο μέλλον μιας δουλειάς χωρίς προοπτική…
Τα ίδια αδιέξοδα βλέπει μπροστά της η πλειοψηφία των νέων, σε ένα σχολείο που εξοντώνει αντί να μορφώνει, σε μια αγορά εργασίας – συνώνυμο της άγριας εκμετάλλευσης και σε ένα σύστημα όπου νόμος είναι το κέρδος και κανόνας «ο θάνατός σου η ζωή μου».
«Αυτός ο κόσμος δεν είναι πια για μένα», έγραψε χαρακτηριστικά στην κατακλείδα της επιστολής της η μία από τις δύο 17χρονες...
Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, οι δύο ανήλικες, που είχαν φιλική σχέση, αφού έφτασαν στην ταράτσα της πολυκατοικίας που διέμενε η μια από αυτές, φέρεται να κλείδωσαν την πόρτα του κλιμακοστάσιου και να έπεσαν στο κενό. Ασθενοφόρα του ΕΚΑΒ έφτασαν στο σημείο, τις παρέλαβαν και τις μετέφεραν στο «Ασκληπιείο» Βούλας. Εκεί διαπιστώθηκε ο θάνατος της μίας, ενώ η δεύτερη μεταφέρθηκε στο ΚΑΤ και νοσηλεύεται σε κρίσιμη κατάσταση.
Σύμφωνα με πληροφορίες και δημοσιεύματα, η μία 17χρονη άφησε ένα γράμμα προς τους γονείς της, το οποίο πραγματικά προκαλεί ανατριχίλα. Το κορίτσι περιέγραφε την κατάθλιψη που βίωνε εδώ και τρία χρόνια, την ανησυχία ότι δεν θα τα πάει καλά στις πανελλήνιες εξετάσεις και ότι θα καταλήξει σε μια δουλειά χωρίς προοπτική.
Αναλυτικά, το γράμμα φέρεται να αναφέρει τα εξής: «Μαμά και μπαμπά, τρία χρόνια τώρα είμαι σε μια κατάσταση κατάθλιψης. Και μπορεί αυτός ο κόσμος να έχει τα ωραία του, αλλά ίσως ένας άλλος κόσμος να είναι καλύτερος. Φέτος είναι η χρονιά που θα δώσω πανελλήνιες εξετάσεις, αλλά φοβάμαι ότι δεν θα πάω καλά. Το ξέρω ότι δεν θα πάω καλά, και έτσι θα καταλήξω με μια δουλειά που δεν θα μου δίνει λεφτά. Πλέον δεν με ευχαριστεί τίποτα από τη ζωή. Δεν μπορώ να δω τίποτα θετικό. Μαμά και μπαμπά, δεν θέλω πια να ζω. Αυτός ο κόσμος δεν είναι πια για μένα».
