Συνέντευξη με τον φαντάρο Γ.Γ. που υπηρετεί στην Κύπρο

Στρατιώτες ΕΛΔΥΚ
Στρατιώτες ΕΛΔΥΚ

Το ALT.GR επικοινώνησε με τον φαντάρο Γ.Γ που υπηρετεί τη θητεία του στην Κύπρο. Η συνέντευξη περιστράφηκε γύρω από προβλήματα που αντιμετωπίζουν στο διάστημα της θητείας τους.

1) Πες μας αρχικά, πότε παρουσιάστηκες και σε ποια περιοχή στην Ελλάδα;

Γ.Γ. : Παρουσιάστηκα στις 8 Σεπτέμβρη στο ΚΕΠΒ  της Θήβας, πιο γνωστό ανάμεσα στους στρατιώτες ως «Θλήβα» ή «Μόρντορ» εξαιτίας των άθλιων παροχών που παρέχει προς τους φαντάρους, αλλά και της γιγάντιας έκταση της, στην οποία μπορεί κάνεις να συναντήσει σωρεία απαρχαιωμένων και εγκαταλειμμένων δυνατοτήτων και υποδομών.

2) Ήσουν προετοιμασμένος για την θητεία σου; Χρειάστηκε να αγοράσεις πράγματα ή στα παρείχε όλα η μονάδα σου;

Γ.Γ. : Προετοιμασμένος ήμουν μόνο όσον αφορά τον ψυχολογικό τομέα και τους στόχους που είχα θέσει προς τον εαυτό μου Όσον αφορά τα απαραίτητα στρατιωτικά είδη, σίγουρα μου «έφυγαν» πάνω από 200 ευρώ. Φυσικά αν προστεθούν τα απαραίτητα για τη πανδημία, όπως αντισηπτικά, μάσκες, γάντια, που δε παρέχονται ούτε κατά διάνοια, το κόστος είναι ακόμα μεγαλύτερο.

3) Το μεγαλύτερο μέρος της θητείας σου σε έχει βρει στην Κύπρο και μάλιστα σε καραντίνα. Πως καταφέρατε να τα βγάλετε πέρα όλον αυτό τον καιρό;

Γ.Γ. : Εμείς με το που πατήσαμε το πόδι μας στο νησί τον Οκτώβρη, ήρθαμε αντιμέτωποι με κρούσμα στο λόχο μας. Πράγμα το οποίο σήμαινε σε εκείνη την εξέλιξη της φάσης της πανδημίας τουλάχιστον καραντίνα μέσα στον λόχο. Αυτό ανέδειξε σε ακόμα μεγαλύτερο βαθμό τις παλινωδίες και τις ανεπάρκειες, όσον αφορά τη πανδημία και τη διαχείριση της από τον Ε.Σ. Ανέδειξε ακόμα περισσότερο το χαρακτήρα του στρατού, ως κρατικού μηχανισμού, ως πεδίο συνέχισης των ίδιων αντιδραστικών πολιτικών. Μέτρα ελάχιστα, αντισηπτικά με το σταγονόμετρο και μόνο ύστερα από απαίτηση των φαντάρων, φυσικά οι χλωρίνες και υπόλοιπα είδη καθαρισμού,  ακόμα και σε μια τέτοια συνθήκη, δίνονταν με το σταγονόμετρο.

   Ιδιαίτερα μέσα σε συνθήκες εγκλεισμού και καραντίνας, παρ’ όλες τις δυσκολίες που προέκυπταν από τις συνθήκες συγχρωτισμού ατόμων διαφόρων ηλικιών και χαρακτήρων, αποδείχτηκε ότι το μεγαλύτερο όπλο μας ήταν η αλληλεγγύη. Η στήριξη του ενός στον άλλο, είτε οικονομική, είτε κυρίως σε ανθρώπινο και προσωπικό επίπεδο, μας «έδεσε». Μας έκανε να καταλάβουμε ότι είναι πολλά περισσότερα αυτά που μας ενώνουν σε σχέση με αυτά που μας χωρίζουν. Ότι όλοι είμαστε παιδιά που στην έξω ζωή ο καθένας δίνει τον αγώνα του για την επιβίωση, για ένα καλύτερο αύριο. 

   Ένα άλλο σημαντικό συστατικό στοιχείο που μας έδωσε δύναμη ιδιαίτερα στις μακροχρόνιες περιόδους καραντίνας που περάσαμε, ήταν αυτό της δημιουργικής αξιοποίησης του ελεύθερου χρόνου. Διάβασμα, συζήτηση, παιχνίδια, γυμναστική, ο στόχος όλη αυτή κατάσταση να μας βρει καλύτερους την επομένη, έδωσαν ένα πιο φωτεινό χρώμα στην καθημερινότητα.

4) Τι γίνεται με τις άδειες της σειράς σου; Θα τις πάρετε ή θα χαθούν;

Γ.Γ. : Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο θα τις πάρουμε, τουλάχιστον αυτές που δικαιούμαστε, τις βασικές. Το λέω αυτό διότι, είναι πολλά παιδιά που τα οποία αν και δικαιούταν τυπικά άδειες αγροτικές και ιδιαίτερα φοιτητικές, είτε δυσκολεύτηκαν πολύ, είτε δε τις πήραν καθόλου.

5) Συνάδελφοι σου αγοράζουν αεροπορικά εισιτήρια πάρα πολύ ακριβά. Ποια είναι η γνώμη για τη δωρεάν χορήγηση αεροπορικών εισιτηρίων για τις όλες τις μετακινήσεις των φαντάρων από και προς την Κύπρο;

Γ.Γ. : Νομίζω ότι αυτό το ζήτημα είναι ένα διαχρονικό πρόβλημα στο νησί και δεν εμφανίστηκε τη περίοδο της πανδημίας. Η πανδημία απλά το όξυνε και το γιγάντωσε περισσότερο. Τα εισιτήρια δηλαδή ήταν και είναι ατομική ευθύνη των φαντάρων, αντί να είναι υπό την κρατική αιγίδα και μέριμνα, έτσι ώστε σε όλες τις φάσεις, είτε με πανδημία, είτε χωρίς, οι φαντάροι να έχουν πρόσβαση σε φθηνά εισιτήρια με χαμηλές σταθερές τιμές. Όταν μέσο όρο κανείς θα πρέπει να δώσει από 100 ευρώ και πάνω για ένα ταξίδι, τα 275 ευρώ του μισθού του στρατιώτη μοιάζουν πολύ λίγα. Φυσικά το μεγαλύτερο σκάνδαλο, θα έλεγα, είναι όπως ανέφεραν τα παιδιά τα εισιτήρια που δεν είναι καθολικά δωρεάν για όλους τους φαντάρους, όπου και αν υπηρετούν τη θητεία τους όχι μόνο στην Κύπρο. 

6) Σε αγχώνει το συγκεκριμένο στρατόπεδο σε σχέση και με τις καταγγελίες των συναδέλφων σου για μεγάλες ελλείψεις σε μέτρα;

Γ.Γ. : Είναι να μην σε αγχώνει…; Να σας πω δύο παραδείγματα μόνο για να καταλάβετε. Στη πρώτη περίπτωση συνάδελφος που έκανε το τεστ για να αναχωρήσει με άδεια βρίσκεται θετικός. Οι εντολές για ιχνηλάτηση των στενών επαφών είναι να απομονωθούν αυτοί που κοιμούνται πάνω – κάτω από το κρούσμα (πράγμα το οποίο δεν έγινε ούτε αυτό ποτέ ουσιαστικά) και ένα άλλο άτομο σε επιτήρηση που θεωρήθηκε στενή επαφή. Χωρίς να γίνει φυσικά καμία απολύμανση στο συγκεκριμένο δωμάτιο ή και σε ολόκληρο τον λόχο. Προφανώς ο εν λόγω στρατιώτης συμμετείχε κανονικά σε όλη τη ζωή του λόχου όλη τη προηγούμενη περίοδο. Στη δεύτερη περίπτωση, ορθώς αποφασίζεται να εορταστεί η Τσικνοπέμπτη όπως πρέπει από τη διοίκηση. Εκεί που θα περίμενε κανείς να γίνει σε εξωτερικό χώρο με αποστάσεις κλπ, βρεθήκαμε όλοι μαζί (τριψήφιος αριθμός), μέσα στο εστιατόριο του στρατοπέδου ταυτόχρονα. Τα παραπάνω είναι μόνο μερικά μικρά παραδείγματα. 

7) Η θητεία στην Κύπρο σε μια περιοχή αρένα μεγάλων δυνάμεων για τα πετρέλαια και τον έλεγχο του δρόμου της ενέργειας επηρεάζει τον φαντάρο;

Γ.Γ. : Το ζήτημα αυτό είναι ένα πολύπλοκο ζήτημα, με φανερές και αθέατες όψεις. Στο κλίμα που περιέγραψε η ερώτηση μπαίνει κανείς, κατά τη γνώμη μου, από τη στιγμή που θα μπει στο αεροπλάνο. Χαζεύοντας κανείς από το παράθυρο του αεροπλάνου καθώς κατευθύνεται προς το νησί, μπορεί να αντικρύσει, πλοία που μεταφέρουν πετρέλαιο, φυσικό αέριο ή και πολεμικά πλοία να «βολτάρουν» στην θάλασσα της περιοχής. Από την άλλη, μια βόλτα για παράδειγμα, στην Λευκωσία είναι ενδεικτική. Θα δει κανείς κυανόκρανους, την αποστρατιωτικοποιημένη ζώνη, τη χωρισμένη στη μέση πόλη, η οποία πλήρωσε το μάρμαρο των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών, θα δει στρατιωτικό προσωπικό όλων των εθνικοτήτων, να είναι καθημερινότητα στους δρόμους.

   Ο φαντάρος μπορεί να δει το πώς επηρεάζεται η ζωή του, όταν για παράδειγμα την ώρα που δίνουν δισεκατομμύρια για εξοπλισμούς στα πλαίσια των ανταγωνισμών, αυτό δεν έχει ούτε τα απαραίτητα μέσα για την πανδημία ή όταν βάζει βαθιά το χέρι στη τσέπη για τα εισιτήρια του όπως προαναφέρθηκε. Όταν η ανασφάλεια μεγαλώνει, από την τουρκική επιθετικότητα η οποία εκτρέφεται από ΗΠΑ – ΝΑΤΟ και ΕΕ, με αποτέλεσμα αυτός να βρίσκεται εκτεθειμένος από στιγμή σε στιγμή, ακόμα και σε οποιοδήποτε «ατύχημα» και εξαιτίας των μικρών αποστάσεων μεταξύ των βάσεων και των στρατοπέδων που βρίσκονται στο νησί. 

8) Πως το αντιμετωπίζουν οι άλλοι φαντάροι;

Γ.Γ. : Γενικά και από τους στρατιώτες και από τα στελέχη υπάρχει μια στοιχειώδη, έστω και επιφανειακή κατανόηση των εξελίξεων. Για παράδειγμα, είναι κοινός τόπος για όλους, ότι οι πόλεμοι γίνονται για το χρήμα (όπως χαρακτηριστικά ακούγεται) ή ότι θα «είμαστε μόνοι μας» σε περίπτωση που γίνει οτιδήποτε, διότι οι σύμμαχοι κατά πάσα πιθανότητα, θα πάνε με τον «καλύτερο πελάτη τους», τη Τουρκία δηλαδή. 

9) Μιας και η θητεία σου φτάνει στο τέλος της, μετέφερε μας μια όμορφη ανάμνηση. Μαζί με ένα μήνυμα που πρέπει να κρατήσει κάποιος που υπηρέτησε αυτή τη περίοδο στον στρατό.

Γ.Γ. : Οι άνθρωποι, οι παρέες. Αυτά νομίζω μένουν. Η μαγεία δηλαδή, μέσα σε αυτή την μικρογραφία της κοινωνίας, που συνήθως πας και με μια αρνητική προδιάθεση, του να ανακαλύπτεις την ομορφιά των ανθρώπων σε όλες τις στιγμές τους. Χαρακτηριστικά για παράδειγμα που έχουν μείνει χαραγμένες, οι άπειρες συζητήσεις για τα ναρκωτικά και μετά από αυτές η σοβαρή προσπάθεια παιδιών να «κόψουν». Χαρακτηριστικά έχουν μείνει οι ατάκες αποχωρισμού, με παλαιότερες ΕΣΣΟ, τα «ευχαριστώ για τη κουβέντα», «μου έδωσες πολλά», αυτά νομίζω μένουν.

Αν μπορούσα να στείλω ένα μήνυμα αυτό θα ήταν το «ψηλά το κεφάλι», ότι δεν υπάρχει καμένος και χαμένος χρόνος, υπάρχει χρόνος για να μάθεις, να γνωρίσεις κόσμο και πράγματα. Να γνωρίσεις τον εαυτό σου, να μάθεις να αξιοποιείς κάθε δυσκολία για να γίνεσαι καλύτερος. Οι κρατούμενοι αγωνιστές και κομμουνιστές αυτού τόπου, εξέφραζαν με μια πολύ ωραία ατάκα τη στάση που θα πρέπει να έχει κανείς μέσα στο στρατό, ειδικά σε συνθήκες πανδημίας και γενικευμένης καραντίνας  και εγκλεισμού όπως την ανέφερε άλλωστε και συνάδελφος πιο πάνω.

Δείτε ακόμα...