Σαν Σήμερα 20/1 – Γεγονότα σημαντικά και πρόσωπα που σημάδεψαν το χρόνο

Σαν Σήμερα 20/1

1265

Στο Westminster (Γουέστμινστερ), το Κοινοβούλιο του De Montfort πραγματοποιεί την πρώτη του σύνοδο στο κτίριο, από τότε γνωστό ως Κοινοβούλιο (Houses of Parliament).

Αγγλία - Γουέστμινστερ - κοινοβούλιο
Γουέστμινστερ, το αστικό κοινοβούλιο της Αγγλίας

1775

Γεννιέται ο Γάλλος φυσικομαθηματικός Αντρέ Μαρί Αμπέρ, βασικός θεμελιωτής του ηλεκτρομαγνητισμού και της ηλεκτροδυναμικής, του οποίου το όνομα πήρε η μονάδα μέτρησης του ρεύματος.

Αντρέ Μαρί Αμπέρ
Αντρέ Μαρί Αμπέρ

1833

Ο Όθωνας καταφθάνει στο Ναύπλιο με τη βρετανική φρεγάτα «Μαδαγασκάρη».

Ελλάδα - Βασιλεία - Όθωνας
Ο Όθωνας

1841

Η Κίνα παραχωρεί το Χονγκ Κονγκ στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Χονγκ Κονγκ
Το Χονγκ Κονγκ το 1841 σε γκραβούρα του Τόμας Άλλομ

1875

Πεθαίνει ο Γάλλος ζωγράφος και χαράκτης Ζαν Φρανσουά Μιγέ (Jean-François Millet).

Ζαν Φρανσουά Μιγέ
Ο Ζαν Φρανσουά Μιγέ

Ήταν ένας από τους κυριότερους εκπροσώπους του γαλλικού ρεαλισμού του δεύτερου μισού του 19ου αιώνα και ιδρυτής της Σχολής του Μπαρμπιζόν.

Ζαν Φρανσουά Μιγέ
Ο άνθρωπος με την αξίνα (1860-1862)

Υπήρξε κυρίως ο ζωγράφος των χωρικών. Μετά τον «λιχνιστή» (1848), παρουσίασε το επόμενο έτος στα Σαλόν «τον άνθρωπο με την αξίνα» και το 1859 τον περίφημο «σπορέα», που ενέπνευσε στον Βικτόρ Ουγκό ένα ποίημα στο οποίο εκθειάζει τη μεγαλειώδη χειρονομία του αγρότη.

Ζαν Φρανσουά Μιγέ
Ο σπορέας (1859)

1888

Γεννιέται ο Αμερικανός φολκ και μπλουζ μουσικός Χάντυ Ουΐλιαμ Λεντμπέτερ (Hudy William Ledbetter).

Χάντυ Ουΐλιαμ Λεντμπέτερ
Ο Χάντυ Ουΐλιαμ Λεντμπέτερ

Ήταν γνωστός για το καθαρό και δυνατό τραγούδι του, την επιδεξιότητά του στη δωδεκάχορδη κιθάρα και το πλούσιο ρεπερτόριο φολκ μουσικής που εισήγαγε. Είναι περισσότερο γνωστός ως Ληντμπέλυ (Leadbelly) ή Ληντ Μπέλλυ (Lead Βelly).

Αν και έπαιζε περισσότερο δωδεκάχορδη κιθάρα, ήταν ικανός πιανίστας και έπαιζε επίσης μαντολίνο, φυσαρμόνικα, βιολί και ακορντεόν. Σε ορισμένες, ωστόσο, από τις ηχογραφήσεις του, όπως η δική του εκδοχή για τη φολκ μπαλλάντα «Τζον Χάρντυ», χρησιμοποίησε ακορντεόν αντί για δωδεκάχορδη. Σε άλλες ηχογραφήσεις απλά τραγουδούσε παράγοντας ήχο με τα χέρια και με κτυπήματα στο πόδι.

Περιπλανήθηκε σε αρκετές πόλεις και για ένα διάστημα συνεργάστηκε με τον Μπλάιντ Λέμον Τζέφερσον. Φυλακίστηκε το 1918 και του δόθηκε χάρη έξι χρόνια αργότερα, από τον κυβερνήτη του Τέξας, όταν ο τελευταίος επισκέφτηκε τη φυλακή και τον άκουσε να τραγουδά.

Καταδικάστηκε για δεύτερη φορά το 1930 για απόπειρα ανθρωποκτονίας, εκτίοντας την ποινή του σε φυλακή της Λουιζιάνας, όπου «ανακαλύφθηκε» από τους Τζον και Άλαν Λόμαξ κατά τη διάρκεια της έρευνάς τους για μία συλλογή τραγουδιών για τη Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου. Χάρη στις προσπάθειές τους, ο Ληντ Μπέλλυ αφέθηκε ελεύθερος το 1934 και τα επόμενα χρόνια πραγματοποίησε πολυάριθμες ηχογραφήσεις.

1892

Το πρώτο επίσημο παιχνίδι μπάσκετ παίζεται στο Σπρίνγκφιλντ (Springfield) της Μασαχουσέτης.

1906

Γεννιέται στην Ιμβρο ο φωτογράφος της Εθνικής Αντίστασης Σπύρος Μελετζής.

Σπύρος Μελετζής
Ο Σπύρος Μελετζής

Το 1923, φεύγει για την Αλεξανδρούπολη και από εκεί για την Αθήνα, όπου θα μαθητεύσει την τέχνη της φωτογραφίας κοντά σε εξαίρετους καλλιτέχνες. Οι πρώτες του φωτογραφικές δουλειές αναφέρονται στη φύση της Ηπείρου και στην Κεφαλονιά. Όμως, τα έργα που θα τον αναδείξουν και θα τον καθιερώσουν ως έναν από τους σπουδαιότερους φωτογράφους μας, είναι οι στιγμές που απαθανατίζει την περίοδο της Κατοχής. Η γερμανική σημαία που κυματίζει στην Ακρόπολη, οι άνθρωποι που πεθαίνουν στους δρόμους της Αθήνας, οι ΕΑΜίτες αντάρτες που αγωνίζονται στα βουνά της Ελλάδας, η Απελευθέρωση, είναι μερικά από τα θέματα των φωτογραφιών του, οι οποίες διακρίνονται όχι μόνο για την ιστορική σημασία τους, αλλά και για την υψηλή αισθητική τους. Ο Δεκέμβρης του ’44 τον βρίσκει αιχμάλωτο στην Ελ – Ντάμπα της Αιγύπτου. Όταν επιστρέφει, αρχίζει πλέον να φωτογραφίζει τη φύση και τα μνημεία της Ελλάδας. Παράλληλα, παρουσιάζει τη δουλιά του σε όλο τον κόσμο και δέχεται πολλές τιμητικές διακρίσεις και βραβεία.

Σπύρος Μελετζής
Άρης Βελουχιώτης

Το 1943 – ’44 ο πρύτανης της φωτογραφίας βρέθηκε στα βουνά μαζί με τους αντάρτες και το 1986, σε εκδήλωση που διοργάνωσε το ΚΚΕ προς τιμήν του, ο Σπύρος Μελετζής είχε πει για εκείνη τη δουλιά του: «Αν μπόρεσα να ανταποκριθώ σ’ αυτό που μου ανέθεσε το Κόμμα, δεν ξέρω. Ίσως, ναι. Ίσως, όχι. Η εποχή ήταν δύσκολη. Δεν υπήρχαν τα μέσα. Υπήρχε όμως πολύς ενθουσιασμός. Μεγάλη πίστη και αγάπη στα ιδανικά του αγώνα. Κρατώ και σήμερα αυτή την πίστη και αυτή την αγάπη».

Το Γενάρη του 1994, η Πανελλήνια Ομοσπονδία Φωτογράφων ανακήρυξε τον Σπύρο Μελετζή επίτιμο πρόεδρό της, σε μια εκδήλωση που συνδιοργάνωσε με την Ένωση Καλλιτεχνών Φωτογράφων. Το Νοέμβρη του 1994, έγινε στην Αθήνα έκθεση αφιερωμένη στο έργο του. «Όσοι την είδαν – είπε τότε ο Νίκος Καραντηνός – έτρεφαν τα μάτια τους, γνωρίζοντας μια Ελλάδα της Αντίστασης με το φωτογραφικό μάτι του Σπύρου Μελετζή . Όλο αυτό το υλικό το υπερασπίστηκε, το έκρυψε στα φυλλοκάρδια του και μας το παρέδωσε ως παρακαταθήκη για κληρονομιά».

Τον Ιούλη του 1945, ο Σπύρος Μελετζής έθαψε στον τοίχο της κουζίνας του σπιτιού του και στο ταβάνι 2.200 περίπου φιλμ από την Αντίσταση και τα Δεκεμβριανά. Τριάντα χρόνια αργότερα, με μεγάλη αγωνία για το τι είχε απομείνει, ξανάβγαλε στο φως όλον αυτόν το θησαυρό ανέπαφο και τον παρέδωσε στη Νεοελληνική Ιστορία.

1918

Ξεκινά τις εργασίες του το 1ο Πανρωσικό συνέδριο των συνδικαλιστικών οργανώσεων (20 – 27/1/1918).

1920

Γεννιέται ο σπουδαίος Ιταλός σκηνοθέτης του κινηματογράφου Φεντερίκο Φελίνι (Federico Fellini).

Φεντερίκο Φελίνι
O Φεντερίκο Φελίνι

Από παιδί είχε ιδιαίτερη αδυναμία στον κόσμο των σαλτιμπάγκων, των μαριονετών, του μιούζικ χολ. Καθοριστική για τη ζωή του, αλλά και ορισμένες ταινίες του θα είναι η αυστηρή εκπαίδευση του πάτερ Καρισίμι στο κολέγιο του Φανό. Γοητεύεται από ιστορίες φανταστικές πέρα από την πραγματικότητα, καθώς και από πρόσωπα και φιγούρες περιθωριακές και εκκεντρικές.

Αλώστε, είναι ενδεικτικό ότι σε πολλές ταινίες του, πρωταγωνιστικούς ρόλους έχουν κλόουν, νάνοι, τρελοί του χωριού. Ο μεγάλος δημιουργός προσέγγισε τον κόσμο του κινηματογράφου μέσα από τη γελοιογραφία και το σκίτσο, από τότε που ήταν στα θρανία. Αφού για ένα διάστημα δούλεψε στα καφενεία του Ρίμινι, φτιάχνοντας τα πορτρέτα των πελατών. Με την ταινία «Οι Βιτελόνι», που γύρισε το 1953, θα γνωρίσει την πρώτη του επιτυχία στο χώρο του κινηματογράφου. Τα έργα του συνδυάζουν όνειρα, φαντασία και πάθος.

Το 1954 κέρδισε τον Χρυσό Λέοντα στο Φεστιβάλ της Βενετίας και το 1960 τον Χρυσό Φοίνικα στο Φεστιβάλ των Καννών. Το 1956, το 1961 και το 1974 κέρδισε το βραβείο της Ένωσης Κριτικών της Νέας Υόρκης.

Πήρε τέσσερις φορές, το Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας: το 1956 για το «Λα Στράντα», το 1957 για το «Οι νύχτες της Καμπίρια», το 1963 για το «8 ½» και το 1974 για το «Θυμάμαι» και προτάθηκε τέσσερις φορές για Όσκαρ Σκηνοθεσίας για τις ταινίες: «Γλυκιά ζωή» το 1961, «8 ½» το 1963, «Σατυρικόν» το 1970 και «Θυμάμαι» το 1975. Το 1993 η Αμερικανική Ακαδημία Κινηματογράφου του απένειμε Τιμητικό Όσκαρ για το σύνολο του έργου του.

1930

Η Διάσκεψη της Χάγης για τις πολεμικές επανορθώσεις εγκρίνει το σχέδιο Γιάνγκ, το οποίο θα παίξει καταλυτικό ρόλο στην οικονομική και στρατιωτική ανάκαμψη της Γερμανίας.

Διάσκεψη της Χάγης, 1930
Οι συμμετέχοντες στη Διάσκεψη της Χάγης

1936

Γενική αντιιμπεριαλιστική απεργία πραγματοποιείται στη Συρία.

Συρία - αντιιμπεριαλιστική απεργία, 1936
Από τη συγκέντρωση στη Δαμασκό

1942

Πραγματοποιείται η Διάσκεψη του Βάνζεε (προάστιο του Βερολίνου) κατά την οποία τα ανώτατα στελέχη του Ναζιστικού καθεστώτος αποφασίζουν την «Τελική Λύση στο Ζήτημα των Εβραίων».

Ναζιστική Γερμανία - Διάσκεψη του Βάνζεε
Το κτίριο που πραγματοποιήθηκε η διάσκεψη

1944

Η αγγλική αεροπορία (RAF) βομβαρδίζει το Βερολίνο με 2.300 τόνους βομβών.

1945

Η Ουγγαρία υπογράφει ανακωχή με τους Συμμάχους και κηρύσσει τον πόλεμο στη Γερμανία.

1946

Δεκάδες χιλιάδες λαού, ανταποκρινόμενοι στο κάλεσμα των δημοκρατικών συλλόγων κατακλύζουν το γήπεδο του Παναθηναϊκού και τους γύρω δρόμους ζητώντας «συμμετοχή του ΕΑΜ στη κυβέρνηση – Πανδημοκρατικό Μέτωπο». Ανάλογες μαζικές εκδηλώσεις πραγματοποιήθηκαν σε όλη την χώρα.

ΕΑΜ, 1946
Από την συγκέντρωση στο γήπεδο του Παναθηναϊκού

1960

Τελεσίγραφο προς την κυβέρνηση Ντε Γκολ απευθύνουν οι πολιτικές και στρατιωτικές αρχές της Αλγερίας. Η αναμέτρηση ανάμεσα στην κυβέρνηση της Γαλλίας και τους Γάλλους αποίκους εισέρχεται στην τελευταία της φάση.

Αλγερία - Γαλλικός ιμπεριαλισμός, 1960
Οδοφράγματα των Γάλλων αποίκων στο Αλγέρι, ενάντια στην ανεξαρτησία της Αλγερίας

1964

Στρατιωτικά κινήματα με δεκάδες νεκρούς και τραυματίες εκδηλώνονται στην Τανγκανίκα, την Κένυα και την Ουγκάντα. Οι κυβερνήσεις αυτών των χωρών ζητούν τη στρατιωτική συνδρομή της Βρετανίας, ισχυρές δυνάμεις της οποίας επεμβαίνουν και τα καταστέλλουν.

Κένυα - ιμπεριαλιστική επέμβαση Αγγλίας, 1964
Βρετανοί πεζοναύτες στην Κένυα

1982

Γεννιέται το πρώτο «παιδί του σωλήνα» στην Ελλάδα, ένα υγιέστατο κοριτσάκι.

1983

Πεθαίνει ο σπουδαίος Βραζιλιάνος ποδοσφαιρστής Μανουέλ Φρανσίσκο ντος Σάντος (Manoel Francisco dos Santos), γνωστός ως Γκαρίντσα (Garrincha).

Βραζιλία - ποδόσφαιρο - Γκαρίντσα
Ο Γκαρίντσα

Κατέκτησε δύο Παγκόσμια Κύπελλα με την Εθνική Βραζιλίας, το 1958 και το 1962, ενώ το 1962 ήταν πρώτος σκόρερ του Παγκοσμίου Κυπέλλου και αναδείχθηκε καλύτερος παίκτης της διοργάνωσης.

Θεωρείται ως ένας από τους κορυφαίους ποδοσφαιριστές όλων των εποχών.

1986

Με λαμπρή τελετή στην πόλη Λιλ της Γαλλίας, ανακοινώνεται επισήμως από την Μάργκαρετ Θάτσερ και τον Φρανσουά Μιτεράν η απόφαση των δύο κρατών για την κατασκευή τριπλής σιδηροδρομικής σήραγγας υπό τη Μάγχη.

Μάργκαρετ Θάτσερ - Φρανσουά Μιτεράν
Η Μάργκαρετ Θάτσερ με τον Γάλλο Πρόεδρο Φρανσουά Μιτεράν

1993

Πεθαίνει ο μεγάλος γλύπτης Χρήστος Καπράλος.

Χρήστος Καπράλος
Ο Χρήστος Καπράλος

Υπήρξε ένας από τους κορυφαίους δημιουργούς, όχι απλώς της ελληνικής, αλλά και της διεθνούς γλυπτικής του 20ού αιώνα.

Χρήστος Καπράλος
Λεπτομέρειες από το έργο του Χρήστου Καπράλου «Μνημείο της Πίνδου»

Σεμνός και αθόρυβος «χειρώνακτας», φίλος και αντίπαλος της πέτρας και του ξύλου, του πηλού και του μπρούντζου, δημιούργησε μια γλυπτική που συνδυάζει τα αρχαϊκά χαρακτηριστικά με τις σύγχρονες αναζητήσεις και διακρίνεται για τη μνημειακότητα, την πηγαιότητα, την εκφραστική δύναμη και τον εσωτερικό της πλούτο.

Μια γλυπτική που είναι εικόνα της ίδιας της ζωής.

Με την αρχαγγελική ζωφόρο «Το Μνημείο της Μάχης της Πίνδου», που φιλοτέχνησε ο μέγιστος καλλιτέχνης Χρήστος Καπράλος, στολίζεται το περιστύλιο στη Βουλή. Το «Μνημείο» αποτελεί κορυφαία εικαστική έκφραση για την ελληνική εποποιία του 1940 και την Εθνική μας Αντίσταση.

1994

Πεθαίνει ο Ματ Μπάσμπι (Alexander Matthew “Matt” Busby), Σκωτσέζος ποδοσφαιριστής και προπονητής. Ως ποδοσφαιριστής αγωνίστηκε με τις δύο μεγαλύτερες αντιπάλους της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, τις Μάντσεστερ Σίτι και Λίβερπουλ.

Ματ Μπάσμπι
Ο Ματ Μπάσμπι

Είναι ο μακροβιότερος προπονητής στην ιστορία της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Επέζησε της συντριβής του αεροπλάνου που μετέφερε την ομάδα από το Βελιγράδι, όπου είχε αγωνιστεί στα πλαίσια του Κυπέλλου Πρωταθλητριών με τον Ερυθρό Αστέρα και είχε εξασφαλίσει την είσοδό της στις 4 καλύτερες ομάδες της Ευρώπης. Ξαναέστησε την ομάδα από την αρχή με νέους ηλικιακά παίκτες (γι’ αυτό της δόθηκε το παρατσούκλι «μπέμπηδες») και δέκα χρόνια αργότερα κατέκτησε το Κύπελλο Πρωταθλητριών.

1996

Ο Γιασέρ Αραφάτ εκλέγεται πρόεδρος της Παλαιστινιακής Αρχής.

Γιασέρ Αραφάτ
Γιασέρ Αραφάτ

2001

Ανατρέπεται ο Πρόεδρος των Φιλιππίνων Τζόζεφ Εστράντα (Joseph Estrada) «δίνοντας» την εξουσία στη Γκλόρια Αρόγιο (Gloria Macapagal-Arroyo).

Γκλόρια Αρόγιο
Η Γκλόρια Αρόγιο

2008

«Φεύγει» από τη ζωή η 86χρονη ζωγράφος Γιάννα Περσάκη. Για τους περισσότερους, το όνομά της συνδέεται με τη ζωή του ποιητή Μίλτου Σαχτούρη, αφού για 40 χρόνια στάθηκε στο πλάι του. Η Γ. Περσάκη ήταν μία αξιόλογη εικαστική δημιουργός, πρωτοστάτης της αφαίρεσης στην ελληνική ζωγραφική. Δυναμική παρουσία, που, με σεμνότητα και επιμονή, διεκδίκησε τη θέση της σε μία εποχή που ο εικαστικός χώρος αντιμετώπιζε με επιφυλακτικότητα τις γυναίκες – εικαστικούς.

Γιάννα Περσάκη
Η Γιάννα Περσάκη

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1921. Σε ηλικία 8 χρόνων πήρε τα πρώτα μαθήματα ζωγραφικής. Στην κατοχή μαθήτευσε κοντά στον Δημήτρη Δάβη, ενώ παράλληλα δούλευε στην Εθνική Τράπεζα, συμμετέχοντας ενεργά στους αγώνες του ΕΑΜ Τραπεζοϋπαλλήλων. Το 1943 παντρεύτηκε τον γλύπτη Κώστα Κουλεντιανό, με τον οποίο συμπορεύτηκε έως το 1946, χρονιά που έφτασε στο Παρίσι. Η παραμονή της διακόπηκε αιφνιδιαστικά το 1955 όταν γύρισε στην Ελλάδα, για να είναι κοντά στον άρρωστο πατέρα της.

Γιάννα Περσάκη
Έργο της Γιάννας Περσάκη

Η αφαιρετική διάθεση των έργων της, οι κυβιστικές αναζητήσεις, το γεγονός ότι ήταν γυναίκα – δημιουργός, ήταν στοιχεία αρνητικά για την αποδοχή της από το ελληνικό ανδροκρατούμενο εικαστικό δυναμικό. Η Γιάννα Περσάκη παρέμεινε πιστή στην αφαιρετική ζωγραφική, όπου κυριαρχούν οι παλλόμενες επιφάνειες καθαρού χρώματος.

2009

Κορυφώνονται οι διαδηλώσεις στην Ισλανδία λόγω της οικονομικής κρίσης Λίγες μέρες αργότερα, ο πρωθυπουργός Geir Haarde θα παραιτηθεί.

Ισλανδία - διαδηλώσεις 2009
Από τις διαδηλώσεις στο Ρέικιαβικ

2013

Πεθαίνει ο 80χρονος, σπουδαίος θεατρικός συγγραφέας, πεζογράφος, μεταφραστής, στιχουργός Παύλος Μάτεσις. Γεννήθηκε στη Δίβρη, της Ηλείας. Μέχρι 19 χρόνων έζησε σε επαρχιακές πόλεις. Σπούδασε βιολί και στη δραματική σχολή Βαχλιώτη. Επαιξε σε δύο θεατρικά έργα («Φαύστα» του Μποστ και «Αρσενικό και παλιά δαντέλα»). Στη συνέχεια εργάστηκε ως τραπεζικός υπάλληλος. Εγκατέλειψε τη δουλειά του για να αφοσιωθεί στα Γράμματα.

Παύλος Μάτεσις
Ο Παύλος Μάτεσις

Πρωτοεμφανίστηκε στο θέατρο με το μονόπρακτο «Ο σταθμός» που διακρίθηκε στο διαγωνισμό του θιάσου «Δωδέκατη Αυλαία». Ακολούθησε «Η τελετή», που πρωτοπαρουσιάστηκε από το δημοτικό «Θέατρο Νέας Ιωνίας» (1966) και τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Θεάτρου. Η «Τελετή» παίχθηκε το 1967 και στο Εθνικό Θέατρο, όπου για λίγα χρόνια εργάστηκε ο Π. Μάτεσις, ως σύμβουλος δραματολογίας και όπου παίχθηκαν τα 11 από τα 14 θεατρικά έργα του, μεταξύ των οποίων το συνταρακτικό έργο του «Εξορία» (αφορά στον εμφύλιο και στο δράμα μιας βιασμένης από το βασανιστή της, φυλακισμένης αγωνίστριας της Αντίστασης), «Προς Ελευσίνα» (1995), «Λύκε – λύκε» (1984), «Το φάντασμα του Κου Ραμόν Νοβάρο» (1973), «Περιποιητής φυτών» (1989), «Βιοχημεία» (1971), «Η βουή» (1997), κ.ά.

Διακρίθηκε και στη μετάφραση ξένων δραματουργών και πεζογράφων. Μετέφρασε επίσης Αριστοφάνη: «Ειρήνη», «Πλούτος», «Βάτραχοι», «Νεφέλες», «Ορνιθες», «Αχαρνής», «Θεσμοφοριάζουσες», «Λυσιστράτη».

Εκτός του Κρατικού Βραβείου για την «Τελετή», έλαβε το βραβείο «Κάρολος Κουν» (1989) για το έργο του «Περιποιητής φυτών», το Βραβείο Ελληνόφωνων Κάτω Ιταλίας (1998) για το συγκλονιστικό και πολυμεταφρασμένο μυθιστόρημά του «Η μητέρα του σκύλου» και το Βραβείο της Ενωσης Κριτικών Θεάτρου – Μουσικής (2000). Το τελευταίο πεζό έργο που εξέδωσε ήταν το επίκαιρα αλληγορικό «Grafiti».

2014

«Φεύγει» από τη ζωή σε ηλικία 80 ετών ο εξαίρετος μουσικός, διάσημος διευθυντής ορχήστρας Κλαούντιο Αμπάντο (Claudio Abbado), μετά από μακροχρόνια ασθένεια.

Κλαούντιο Αμπάντο
Ο Κλαούντιο Αμπάντο

Η διεθνής αναγνώριση ήρθε το 1960, όταν εντάχτηκε στην ορχήστρα του θεάτρου Λα Σκάλα του Μιλάνου, της οποίας υπήρξε ο μουσικός διευθυντής από το 1968 μέχρι και το 1986.

Στη συνέχεια ανέλαβε επικεφαλής της Συμφωνικής Ορχήστρας του Λονδίνου και μετά διευθυντής της Οπερας της Βιέννης (1986-1991). Διετέλεσε επίσης διευθυντής της φιλαρμονικής ορχήστρας του Βερολίνου. Τα τελευταία χρόνια, ο Αμπάντο είχε ιδρύσει τρεις ορχήστρες νέων, με τελευταία την Ορχήστρα Μότσαρτ το 2004, που έχει έδρα την Μπολόνια.

Το εν λόγω νεανικό συγκρότημα διέγραψε μια ενδιαφέρουσα διεθνή διαδρομή, χάρη στη σταθερή παρουσία του Αμπάντο, ο οποίος ήταν και ο συνιδρυτής του από κοινού με τον Κάρλο Μαρία Μπαντίνι. Το συγκρότημα πριν λίγες μέρες ανακοίνωσε την αναστολή της λειτουργίας του λόγω οικονομικών κυρίως δυσκολιών.

2021

“Φεύγει” από τη ζωή ο Μάκης Μαΐλης, μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ και υπεύθυνος του Τμήματος Ιστορίας της ΚΕ.

Ο Μάκης Μαΐλης, υπηρέτησε με μαχητικότητα και σεμνότητα τις αρχές του ΚΚΕ, με ακλόνητη πίστη στο σοσιαλισμό – κομμουνισμό, κόντρα στην επίθεση και τον αντικομμουνισμό των επιτελείων του συστήματος.

Μάκης Μαΐλης
Φώτο Αρχείου / Μάκης Μαΐλης / Πηγή: Eurokinissi

Αυτό που καθόριζε την προσωπικότητά του ήταν η αταλάντευτη επαναστατική εργατική συνείδηση και πολιτική πρακτική. Έδειχνε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την Ιστορία του Κόμματος και του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος, τη μελέτη της οποίας θεωρούσε προϋπόθεση για την ανασυγκρότηση και τη διαρκή ισχυροποίησή του. Είχε σημαντική και ξεχωριστή συνδρομή στην επεξεργασία των Δοκιμίων Ιστορίας του Κόμματος και σε άλλες ιστοριογραφικές επεξεργασίες του, ενώ συνέβαλε ακόμα με αρθρογραφία και μονογραφίες.

Γεννήθηκε στην Ελευσίνα στις 21 Ιανουαρίου 1950 από γονείς εργάτες βιοπαλαιστές. Στην πολιτική του αφύπνιση και στην ένταξή του στο κίνημα επέδρασαν η συμμετοχή του πατέρα του στο ΕΑΜ στη διάρκεια της Κατοχής, όπως και οι μεγάλες αγωνιστικές παραδόσεις της εργατούπολης της Ελευσίνας.

Αφού τελείωσε το Δημοτικό και το Γυμνάσιο φοίτησε στη Νομική Σχολή Αθήνας, ενώ ταυτόχρονα δούλευε για να στηρίξει την οικογένειά του.

Το 1969 οργανώθηκε στην παράνομη τότε ΚΝΕ και δραστηριοποιήθηκε στον τοπικό Φοιτητικό Σύλλογο της Ελευσίνας, ενώ είχε συμβολή στην ανάπτυξη της Οργάνωσης της ΚΝΕ στην πόλη. Ο τοπικός Φοιτητικός Σύλλογος ανέπτυξε πλούσια δράση, με αποκορύφωμα τις μεγάλες συγκεντρώσεις κατά των επεκτάσεων των διυλιστηρίων του Λάτση στην περιοχή. Μαζί με άλλους νέους από την Ελευσίνα πήρε μέρος στις καταλήψεις της Νομικής, στον ξεσηκωμό του Πολυτεχνείου το Νοέμβρη του 1973, όπως και σε άλλες αντιδικτατορικές εκδηλώσεις. Παραμονές του Πολυτεχνείου, το 1973, οργανώθηκε στο ΚΚΕ.

ΚΚΕ - Μάκης Μαΐλης
Μάκη Μαΐλη: Το αστικό πολιτικό σύστημα στην Ελλάδα από το 1950 έως το 1967 (εκδ. Σύγχρονη Εποχή)

«Στην δικτατορία δεν πιαστήκαμε. Όπως έμαθα αργότερα, το χτύπημα αποφεύχθηκε, λόγω της άψογης στάσης που κράτησαν οι σύντροφοι στα βασανιστήρια, μετά τις συλλήψεις του Φλεβάρη 1974», έγραψε ο ίδιος στο βιογραφικό του.

Μετά την κατάρρευση της δικτατορίας, αναδείχτηκε μέλος του ΚΣ της ΚΝΕ και ανέλαβε διάφορες οργανωτικές χρεώσεις. Το Φλεβάρη του 1975 πέρασε αποκλειστικά στη δουλειά του Κόμματος. Στο 10ο Συνέδριο του ΚΚΕ (1978) εκλέχτηκε αναπληρωματικό μέλος της ΚΕ, ενώ ταυτόχρονα ήταν μέλος του Γραφείου της Νομαρχιακής Επιτροπής Δυτικής Αττικής και γραμματέας της ΚΟ Ελευσίνας. Στο 11ο Συνέδριο (1982) επανεκλέχτηκε αναπληρωματικό μέλος της ΚΕ και ανέλαβε γραμματέας της Νομαρχιακής Επιτροπής Λέσβου – Λήμνου.

Στο 12ο Συνέδριο (1987) εκλέχτηκε τακτικό μέλος της ΚΕ και ανέλαβε την καθοδήγηση Κομματικών Οργανώσεων. Η πρωτοπόρα, αταλάντευτα επαναστατική στάση του εκφράστηκε σε όλη την κρίσιμη περίοδο, πριν και κατά την Ευρεία Ολομέλεια της ΚΕ τον Ιούνη του 1990. Σε καιρούς επικράτησης της αντεπανάστασης και πισωγυρίσματος του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος, ο σύντροφος Μάκης υπερασπίστηκε μαχητικά τον επαναστατικό χαρακτήρα του Κόμματος. Πρωτοστάτησε στην αντιπαράθεση με τις οπορτουνιστικές δυνάμεις, ειδικότερα στη διάρκεια του 13ου Συνεδρίου, στην περίοδο της κρίσης του Κόμματος (1991) και της σκληρής διαπάλης στην ΚΕ που ακολούθησε, μέχρι την οριστική ρήξη με την οπορτουνιστική ομάδα και την αποχώρησή της από την ΚΕ και το Κόμμα.

ΚΚΕ - Μάκης Μαΐλης
Μάκη Μαΐλη: Από την 4η Αυγούστου ως τις μέρες μας (εκδ. Σύγχρονη Εποχή)

Στο 13ο Συνέδριο επανεκλέχτηκε μέλος της ΚΕ και μέλος της Γραμματείας της ΚΕ, με χρέωση τις ΚΟ Ανατολικής και Δυτικής Πελοποννήσου. Την περίοδο μεταξύ του 13ου και 14ου Συνεδρίου έδωσε τη μάχη, κυρίως μέσω του «Ριζοσπάστη», της εφημερίδας της ΚΕ, ως υπεύθυνος του πολιτικού ρεπορτάζ. Αποφασιστική ήταν η συμβολή του στη δύσκολή πορεία ιδεολογικής, πολιτικής και οργανωτικής επαναστατικής ανασυγκρότησης του Κόμματος που ακολούθησε μετά το 14ο Συνέδριο, με την ευθύνη του μέλους του ΠΓ της ΚΕ, όπου είχε εκλεγεί στο 14ο Συνέδριο, το Δεκέμβρη του 1991, μέχρι το 15ο Συνέδριο, το 1996.

Από το 15ο Συνέδριο επανεκλέγεται στην Κεντρική Επιτροπή αναλαμβάνοντας μεταξύ άλλων χρεώσεις όπως υπεύθυνος στο Γραφείο Τύπου και υπεύθυνος στο Τμήμα Ιστορίας της ΚΕ.

Είχε σημαντική συμβολή στην επεξεργασία της επαναστατικής στρατηγικής του Κόμματος και στη μαχητική υπεράσπιση της σοσιαλιστικής οικοδόμησης μαζί με την εξαγωγή των αναγκαίων συμπερασμάτων μετά την ανατροπή του σοσιαλισμού. Ως υπεύθυνος του Τμήματος Ιστορίας, αφοσιώθηκε στη μελέτη και τη συγγραφή της Ιστορίας του Κόμματος, ιδιαίτερα της έκδοσης των Δοκιμίων Ιστορίας του ΚΚΕ.

Όπως ο ίδιος αποτύπωσε σε βιογραφικό του σημείωμα τον Ιούλη του 2000:

«Τώρα που γράφω τούτο το βιογραφικό σημείωμα συμπλήρωσα 31 χρόνια οργανωμένης δράσης, απ’ αυτά 27 ως μέλος του ΚΚΕ. Και είμαι βέβαιος ότι σ’ αυτό το κόμμα θα με βρει και ο θάνατος. Απ’ αυτή την άποψη θεωρώ ότι δεν υπήρχε κάτι καλύτερο που θα μπορούσα να κάνω στη ζωή μου. Άρα είναι φυσικό να αισθάνομαι ευτυχής και περήφανος. Σ’ αυτά τα χρόνια δεν θυμάμαι να ξημέρωσε μέρα που να είχα στο νου μου πρώτα κάτι άλλο και όχι το κόμμα».

Πηγή: 902.gr

Ετικέτες:

Δείτε ακόμα...