97
Ο αυτοκράτορας Νέρβας αναγκάζεται από την Πραιτοριανή Φρουρά να υιοθετήσει τον στρατηγό Μάρκο Ούλπιο Τραϊανό ως κληρονόμο και διάδοχό του.
306
Ο Μαξέντιος ανακηρύσσεται Ρωμαίος αυτοκράτορας.
312
Ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Μέγας Κωνσταντίνος νικά το στρατό του διεκδικητή του θρόνου Μαξέντιου στη μάχη της Μουλβίας Γεφύρας στη δεξιά όχθη του Τίβερη. Όταν ανέσυρε το πτώμα του Μαξέντιου από τον Τίβερη, το αποκεφάλισε και το κάρφωσε σε ένα παλούκι για να το περιφέρει στους δρόμους της Ρώμης.
Ο Μαξέντιος ήταν ο αδελφός της γυναίκας του Φαύστας. Την προηγούμενη μέρα ισχυρίστηκε ότι είχε δει ως όραμα στον ουρανό ένα σταυρό με τις λέξεις «Εν τούτω νίκα». Ο Κωνσταντίνος υιοθετεί τη νέα θρησκεία και γίνεται ο πρώτος Ρωμαίος αυτοκράτορας που επιβάλει στην αυτοκρατορία τον Χριστιανισμό.
969
Ο Βυζαντινός στρατηγός Μιχαήλ Βούρτζης καταλαμβάνει μέρος της οχύρωσης της Αντιόχειας. Η άλωση της πόλης θα ολοκληρωθεί τρεις ημέρες αργότερα, όταν φτάσουν ενισχύσεις υπό τον στρατοπεδάρχη Πέτρο.
1513
Στη Μάχη της Χαν Γιουνίς, οι οθωμανικές δυνάμεις υπό το μεγάλο βεζύρη Σινάν Πασά νικούν τους Μαμελούκους κοντά στη Γάζα.
1704
Πεθαίνει ο Τζον Λοκ (John Locke). Ήταν Άγγλος διαφωτιστής, φιλόσοφος και πολιτικός στοχαστής που ανέπτυξε μια εμπειρική θεωρία για την πολιτική φιλοσοφία του φιλελευθερισμού.
Η φιλοσοφία του Λοκ στηρίζεται στη θεωρία της γνώσης, που δόμησε με βάση τον εμπειρισμό και τον υλισμό του Φράνσις Μπέικον, σε αντίθεση με τον καρτεσιανισμό, τους πλατωνιστές του Καίμπριτζ και τη σχολαστική φιλοσοφία που επικρατούσε στα πανεπιστήμια. Σύμφωνα με τον Λοκ, όλες οι ιδέες προέρχονται από δύο βασικές πηγές: την εξωτερική εμπειρία (αίσθηση) και την εσωτερική εμπειρία (σκέψη). Οι κοινωνικο – πολιτικές ιδέες του περιλαμβάνονται στις «Δύο πραγματείες για την κυβέρνηση», όπου αναπτύσσει μια θεωρία συνταγματικής κοινοβουλευτικής μοναρχίας. Σημαντική ήταν ακόμη η συμβολή του στην ανάπτυξη της παιδαγωγικής με τη διατύπωση της θεωρίας για τη μόρφωση.
Η πολιτική φιλοσοφία του Λοκ ήταν «η κλασική έκφραση των ιδεών του δικαίου της αστικής κοινωνίας κατά της φεουδαρχικής» έγραφε ο Κ. Μαρξ.
1707
Σεισμός στην Ιαπωνία προκαλεί πάνω από 5.000 θανάτους στα νησιά Χονσού, Σικόκου και Κιούσου.
1822
Στολίσκος των Ψαρών, αποτελούμενος από δύο πλοία και δύο πυρπολικά, επιτίθεται στον τουρκικό στόλο στο λιμάνι της Τενέδου. Ο Κωνσταντίνος Κανάρης ανατινάζει ένα δίκροτο, που είναι η υποναυαρχίδα του στόλου τους.
1848
Ανοίγει η πρώτη σιδηροδρομική γραμμή στην Ισπανία, μεταξύ Βαρκελώνης και Ματαρό.
1893
Η Συμφωνία Νο 6 σε Σι Ελάσσονα, «Παθητική», του Πιότρ Τσαϊκόφσκι κάνει πρεμιέρα στην Αγία Πετρούπολη, εννέα μόλις ημέρες πριν το θάνατο του συνθέτη.
1912
Γεννιέται ο Βρετανός φυσιολόγος Ρίτσαρντ Ντολ (Richard Doll), βρετανός επιδημιολόγος, ο πρώτος επιστήμονας που συνέδεσε το κάπνισμα με τον καρκίνο των πνευμόνων. Θεωρείται ο πιο σημαντικός επιδημιολόγος του 20ου αιώνα.
1914
Γεννιέται ο Τζόνας Έντουαρντ Σολκ (Jonas Edward Salk), Αμερικανός ιατρικός ερευνητής και ιολόγος. Έγινε παγκοσμίως γνωστός για την ανακάλυψη και ανάπτυξη του πρώτου ασφαλούς και αποτελεσματικού εμβολίου κατά της πολιομυελίτιδας.
1916
Γεννιέται ο Αμερικανός τζαζ τρομπονίστας Μπιλ Χάρις (Bill Harris).
Έγινε επαγγελματίας μουσικός το 1938 και περιόδευσε με τις μεγάλες μπάντες του Gene Krupa, του Ray McKinley και του Bob Chester.
Έπαιξε στη μεγάλη μπάντα του Benny Goodman και του Charlie Barnet αλλά πραγματική φήμη κέρδισε με την συμμετοχή του στη ορχήστρα του Woody Herman. Μαζί με τον σαξοφωνίστα Charlie Ventura έφτιαξαν το δικό τους σχήμα και το 1953 συνεργάστηκε με τον Chubby Jackson ενώ περιόδευσε και με το Jazz at the Philarmonic (1950 και 1954).
Στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του ’50 συνεργάστηκε με τον Flip Phillips και η μπάντα τους αποτελούσε τον πυρήνα της μπάντας του Benny Goodman. Στη δεκαετία του ’60 ηχογράφησε μόνο περιστασιακά με τα δικά του σχήματα και σε συνεργασία με τον Red Norvo.
1917
Κατά τη Μεγάλη Οκτωβριανή Σοσιαλιστική Επανάσταση, οι δυνάμεις της αντεπανάστασης στην περιοχή της Υπερκαυκασίας ενώνονται στο «Επιτροπάτο της Υπερκαυκασίας».
1918
Η Εθνική Επιτροπή της Πράγας ανακηρύσσει την ίδρυση ανεξάρτητου Τσεχοσλοβακικού κράτους.
1922
Ο βασιλιάς της Ιταλίας ορίζει τον Μπ. Μουσολίνι πρωθυπουργό της χώρας.
1924
Αποκαθίστανται οι διπλωματικές σχέσεις της Γαλλίας με την ΕΣΣΔ.
1939
Μεγάλες αντιφασιστικές διαδηλώσεις πραγματοποιούνται με πρωτοβουλία των κομμουνιστών σε μια σειρά πόλεις της κατεχόμενης από τους Ναζί Τσεχοσλοβακίας.
1940
Στις 3 το πρωί της 28ης Οκτωβρίου 1940 ο Ιταλός Πρέσβης Ε. Γκράτσι επιδίδει στον Έλληνα δικτάτορα Ι. Μεταξά τηλεγραφική διακοίνωση, με την οποία η φασιστική κυβέρνηση της Ιταλίας, που βρισκόταν σε εμπόλεμη κατάσταση με την Βρετανία, απαιτούσε -ως «έμπρακτη» απόδειξη της ουδετερότητας της Ελλάδας- να της επιτραπεί να καταλάβει στρατιωτικά ορισμένες θέσεις στρατηγικής σημασίας επί ελληνικού εδάφους (δίχως να προσδιορίζει ποιες).
Η επίδοση του τελεσιγράφου ήταν ουσιαστικά μια τυπική υπόθεση, δεδομένου ότι οι απαιτήσεις της ιταλικής πλευράς ήταν εξωφρενικές, αόριστα διατυπωμένες, ενώ έδιναν περιθώριο μόλις 3 ωρών για την αποδοχή ή την απόρριψή τους. Η επίθεση ήταν προαποφασισμένη.
Αυτό εξηγεί και την αντίδραση του Μεταξά, ο οποίος δεν έκανε τίποτε άλλο από το να αναγνωρίσει την κατάσταση: «Alors, c’est la guerre» [σ.σ. ώστε έχουμε πόλεμο]» ήταν η απάντηση που έδωσε στον Ιταλό Πρέσβη. Ο ελληνοϊταλικός πόλεμος άρχιζε.
Η επιλογή στρατοπέδου στη νέα ενδοϊμπεριαλιστική διαμάχη που είχε ξεσπάσει δεν είχε να κάνει με τις ιδεολογικές συγγένειες της τεταρτοαυγουστιανής δικτατορίας, αλλά με τα στρατηγικά συμφέροντα της ελληνικής αστικής τάξης και τους δεσμούς που είχε αναπτύξει με το βρετανικό κεφάλαιο.
«Είμεθα ουδέτεροι», δήλωνε ο Μεταξάς σε δημοσιογράφο της βρετανικής εφημερίδας Daily Telegraph το Μάη του 1940, «εφ’ όσον χρόνον η Αγγλία θέλει να είμεθα ουδέτεροι. Τίποτα δεν κάνομε χωρίς συνεννόησιν με την Αγγλία και, τις περισσότερες φορές, ό,τι κάνομε γίνεται κατά σύστασιν ή παράκλησιν της Αγγλίας…Η Ελλάς είναι ζωτικό τμήμα της αγγλικής αυτοκρατορικής άμυνας. Η Ελλάς είναι έτοιμη να συμμετάσχη στην άμυνα αυτή, που είναι και άμυνα της ιδίας ακεραιότητος».
Όπως αποδείχθηκε πάντως στην κατοχή, η αστική τάξη της χώρας μας δεν είχε καμιά διάθεση για ουσιαστική αντίσταση. Την αντίσταση την έκανε ο ίδιος ο λαός μέσα από το ΕΑΜ και με μπροστάρη το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας.
1940
Γεννιέται η τραγουδίστρια Πόλυ Πάνου.
Μεγάλωσε στην Πάτρα. Μπήκε στη δισκογραφία με το «Πήρα τη στράτα την κακιά» (1952) του Μπιθικώτση. Η ιστορία της ξεκινά όταν ήταν μικρή, ακόμα, το ‘σκαγε απ’ το Δημοτικό και ανέβαινε στα Ψηλά Αλώνια, σ’ ένα καφενείο που «είχε πρωτοφέρει τότε juke box».
Αυτό ήταν «ο πρώτος δάσκαλος». Μαθήτρια του Δημοτικού, της άρεσε να τραγουδά το «Όταν θα πω το αχ!» το βαρύ ζεϊμπέκικο του Σταύρου Τζουανάκου, που μόλις είχε κυκλοφορήσει. Αργότερα, κρυφά από τους γονείς της, συμμετέχει σε διαγωνισμό ταλέντων της πόλης, με το τραγούδι «Μητέρα» του Φώτη Πολυμέρη και παίρνει το πρώτο βραβείο.
Ένα χρόνο μετά, βρίσκεται στην Πάτρα για εμφανίσεις ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης -νέος κι εκείνος τότε στο τραγούδι- πριν κάνει τις κατοπινές μεγάλες επιτυχίες του. Η τραγουδίστρια του συγκροτήματός του, τους είχε εγκαταλείψει και ο Γρηγόρης βρέθηκε να λέει το πρόβλημά του σ’ έναν κουρέα. Και ο κουρέας του μίλησε για το «αηδόνι» της γειτονιάς του, την Πολυτίμη Κολιοπάνου.
Έτσι ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης την έψαξε και την άκουσε να τραγουδά τα «βαριά» του Τζουανάκου, αλλά και ανατολίτικα και Πολυμέρη και αμέσως της ζήτησε να τον ακολουθήσει. Ταξίδεψαν μαζί στην Πάτρα, στο Αγρίνιο και μετά στην Αθήνα, στα δισκογραφικά στούντιο της «Columbia». Η Πόλυ Πάνου συνοδευόταν πάντα από τη μητέρας τη, παρ’ όλη την οργή του εργολάβου πατέρα της.
Πολύ γρήγορα θα βρεθεί να τραγουδάει καινούργια τραγούδια όλων των κορυφαίων λαϊκών συνθετών της δεκαετίας του 1950. Ο Βασίλης Τσιτσάνης, ο Απόστολος Καλδάρας, ο Γιώργος Μητσάκης, ο Θόδωρος Δερβενιώτης και ο Μπάμπης Μπακάλης θα της γράψουν καινούργια τραγούδια. με τα οποία θα αναδειχτεί στη δισκογραφία και στο πάλκο. Πολλά απ’ αυτά άντεξαν και τραγουδιούνται πολύ μέχρι σήμερα.
1943
Πεθαίνει ο γλύπτης Κώστας Δημητριάδης. Σπούδασε γλυπτική στο Σχολείο των Τεχνών της Αθήνας (την μετέπειτα Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών) με δάσκαλο το Γεώργιο Βρούτο. Το 1903 έλαβε την Αβερώφειο υποτροφία για να συνεχίσει τις σπουδές του στο Μόναχο. Τον επόμενο χρόνο, μετακόμισε στο Παρίσι, όπου σπούδασε στην Ακαδημία της Γκραντ Σωμιέρ (Académie de la Grande Chaumière) και στη Σχολή Καλών Τεχνών (École des Beaux-Arts). Το 1905 άνοιξε δικό του εργαστήριο στο Παρίσι, ενώ αργότερα άνοιξε και δεύτερο εργαστήριο στο Λονδίνο.
Συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1924 στο Παρίσι, όχι σε αθλητικό αγώνισμα αλλά στη γλυπτική, αφού το πρόγραμμα των αγώνων περιελάμβανε και καλλιτεχνικούς αγώνες. Το έργο του «Ο δισκοβόλος» (Discobole Finlandais) κέρδισε το χρυσό μετάλλιο. Το έργο αυτό σήμερα βρίσκεται στη Νέα Υόρκη, ενώ αντίγραφό του βρίσκεται στην Αθήνα, απέναντι από το Παναθηναϊκό Στάδιο.
Το 1930 επέστρεψε στην Αθήνα και, με παρέμβαση του Ελευθέριου Βενιζέλου, διορίστηκε πρώτος διευθυντής της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών και καθηγητής της γλυπτικής, θέση που διατήρησε έως το θάνατό του. Σ’ αυτόν οφείλεται η ίδρυση των πρώτων παραρτημάτων της Σχολής στους Δελφούς, την Ύδρα και τη Μύκονο, ενώ με δική του πρωτοβουλία πραγματοποιήθηκε η ελληνική συμμετοχή στην 20ή Μπιενάλε της Βενετίας το 1936.
Συνεργάστηκε επίσης με τους καλλιτέχνες Φωκίωνα Ρώκ και Θωμά Θωμόπουλο για το μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτου στην Πλατεία Συντάγματος της Αθήνας (1932). Το 1936 εκλέχτηκε τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών και το 1937 τιμήθηκε με το Εθνικό Αριστείο Γραμμάτων και Τεχνών. Το 1938 συμμετείχε στην Πανελλήνια Έκθεση.
Οι προτομές και τα άλλα δημόσια μνημεία που δημιούργησε ο Δημητριάδης χαρακτηρίζονται ως έργα ρεαλιστικά αντίστοιχα με άλλα έργα της εποχής του. Ωστόσο, το υπόλοιπο έργο του Δημητριάδη, το ιδιωτικό, είναι πολύ επηρεασμένο από το έργο του γάλλου γλύπτη Αύγουστου Ροντέν ως προς την επιλογή και την απόδοση των θεμάτων του. Στο ιδιωτικό του έργο, ο Δημητριάδης έδωσε έμφαση στην κίνηση και το στιγμιαίο και επεξεργάσθηκε την ανθρώπινη ανατομία σε βαθμό που να την κάνει αλληγορικό σύμβολο κατά τα πρότυπα του Ροντέν. Τέτοια έργα του ήταν «Οι νικημένοι της ζωής» (1905–1914), πολυπρόσωπη εικονογραφική σύνθεση με δώδεκα παραστάσεις που ο γλύπτης δεν ολοκλήρωσε εξαιτίας της κήρυξης του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ο «Γυναικείος κορμός» (1920, Εθνική Πινακοθήκη, έργο 505) και η «Χορεύτρια» (1920, Εθνική Πινακοθήκη, έργο 1888).
1943
Πραγματοποιείται στο χωριό Λαφίνα Πιερίων το Α’ Παμμακεδονικό Συνέδριο του ΕΑΜ, με τη συμμετοχή των αντιπροσώπων των οργανώσεων των πόλεων και των χωριών της Μακεδονίας του ΕΑΜ, καθώς και της IX Μεραρχίας και των συνταγμάτων της.
1944
Υπογράφεται στη Μόσχα η συμφωνία για ανακωχή της Βουλγαρίας με τους Συμμάχους.
1944
Έπειτα από πολύωρη σκληρή μάχη με τη γερμανική φρουρά της πόλης ο ΕΛΑΣ απελευθερώνει την Κοζάνη.
1948
Εκτελείται, μαζί με άλλα 14 μέλη και στελέχη της ΚΟΘ του ΚΚΕ, ο Αρίστος Βασιλειάδης, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ.
1959
Χάνεται πάνω από τον ωκεανό το ελαφρύ αεροπλάνο στο οποίο επέβαινε ο Κουβανός επαναστάτης Καμίλο Σιενφουέγος Γορριαράν (Camilo Cienfuegos Gorriarán).
Υπήρξε μία από τις πιο εμβληματικές μορφές της Κουβανικής Επανάστασης μαζί με τον Φιδέλ Κάστρο, τον Τσε Γκεβάρα, τον Ραούλ Κάστρο και τον Χουάν Αλμέιδα μεταξύ άλλων.
Ήταν γνωστός σαν «Ο “κομαντάντε”» του λαού» και ο «Ήρωας του Γιαγουαχάι (Yaguajay)».
Άκουσα τον Camilo πριν τον γνωρίσω μέσω μιας ιαχής -σύμβολο
Ήμασταν στο Alegría de Pio κιαι έμοιζε πως ήρθε το τέλος.
Εγώ πληγωμένος, σε ένα ξέφωτο και δίπλα μου ένας σύντροφος ψυχοραγούσε, ρίχνοντας τις τελευταίες του σφαίρες προτού πεθάνει…
Από κάπου ακούστηκε μια διαβολική φωνή «Είμαστε χαμένοι, πρέπει να παραδοθούμε»!.
Και μια αντρική φωνή, που την αναγνώρισα ως τη φωνή του λαού, ακούστηκε να λέει:
«¡Aqui no se rinde nadie! (¡carajo)!!» «Εδώ δεν παραδίνεται κανένας, διάβολε!»
(Λόγια του Τσε για τον Καμίλο (Camilo Cienfuegos))
Όπως ακριβώς η ιαχή του σοβιετικού στρατιώτη στο Στάλινγκραντ «Ούτε βήμα πίσω»!
Το 1955, 23 ετών, τραυματίστηκε σε συμπλοκή φοιτητών με τις δυνάμεις καταστολής του δικτάτορα Μπατίστα και για να αποφύγει τη σύλληψη αναγκάστηκε να διαφύγει προς τις Ηνωμένες Πολιτείες αρχικά και έπειτα προς το Μεξικό όπου γνωρίστηκε με τους αδερφούς Φιντέλ και Ραούλ Κάστρο και έγινε μέλος του κινήματος «26 Ιούλη».
Το 1956 ήταν κι αυτός στο πλοίο «Γκράνμα» μαζί με Φιντέλ, Τσε, Ραούλ και τους υπόλοιπους επαναστάτες που αποβιβάστηκαν στις νοτιοδυτικές ακτές της Κούβας, ως μέρος του αντάρτικου της Σιέρα Μαέστρα για την ανατροπή του Μπατίστα.
Επέδειξε ιδιαίτερη ανδρεία και γρήγορα πήρε τον τίτλο του Κομαντάντε (Διοικητής), ενώ τα επόμενα δύο χρόνια συνέχισε με πρωταγωνιστικό ρόλο σε γεγονότα που αποδείχτηκαν καθοριστικά για την εξέλιξη της Κούβας.
Στις 28 Οκτώβρη 1959, ο ήρωας του λαού με τον ανθρώπινο, ζεστό και εύθυμο χαρακτήρα, έχασε τη ζωή του, καθώς το αεροσκάφος που επέβαινε χάθηκε, κατά την επιστροφή του από το Κάμαγουέι όπου τον είχε στείλει ο Φιντέλ για να συλλάβει τον αποστάτη Huber Matos: ήταν μόλις 27 ετών.
Η Μαλεκόν της Αβάνας γίνεται θάλασσα λουλουδιών. Όπως κάθε χρόνο σαν σήμερα, χιλιάδες μπουκέτα λουλούδια, λευκά τριαντάφυλλα και γλαδιόλες, στολίζουν τις ακτές σ’ ολόκληρο το νησί, που θυμάται την απώλεια του Καμίλο Σιενφουέγος.
H φιγούρα – γιγαντογραφία του Camilo Cienfuegos επονομαζόμενος και «Señor de la Vanguardia» -«πρωτοπόρος»- στην πρόσοψη του Υπουργείου Συγκοινωνιών έχει στο πλάι και κάτω, τη γραφή «¡Vas bien, Fidel!» που έγραψε κι αυτή ιστορία:
Σε μια κινητοποίηση με πλήθος κόσμου να παρακολουθεί τον Φιντέλ, τον Ιανουάριο του 1959 -είχαν μπει πια στην Αβάνα- ο Κάστρο διέκοψε την ομιλία του για να ρωτήσει (ρητορικά) τον Cienfuegos: «¿Voy bien, Camilo?» (Καλά τα πάω, Καμίλο;)
Η απάντησή του Cienfuegos «¡Vas bien, Fidel!» (καλά, Fidel!!) επαναλήφθηκε από τις χιλιάδες του συγκεντρωμένου, επαναστατημένου, ένοπλου λαού και έγινε ένα από τα σλόγκαν της επανάστασης -όπως και το περίφημο «¡Aqui no se rinde nadie (carajo)!» –εδώ κανείς δεν παραδίνεται (γαμώτο!)
1969
Δεκάδες χιλιάδες τρικ της Κομματικής Οργάνωσης Αθήνας του ΚΚΕ, της ΚΝΕ και του ΠΑΜ κυκλοφόρησαν για την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου με συνθήματα «1940-1969: Όχι στο φασισμό», «Κάτω η φασιστική Χούντα», «Όχι στο φασισμό – λευτεριά στο λαό», «Λευτεριά στους δεσμώτες αγωνιστές».
1985
Πεθαίνει ο αρχιτέκτονας και αρχαιολόγος Ιωάννης Τραυλός. Οι έρευνες και οι εργασίες του καλύπτουν πολλά μνημεία της ελληνικής αρχαιότητας αλλά και των βυζαντινών και μεσαιωνικών χρόνων.
Ουσιαστική ήταν και η ενασχόλησή του με τη νεοκλασική αρχιτεκτονική του 19ου αιώνα, όπως και η συμβολή του στην αναστήλωση αρχαίων και βυζαντινών μνημείων, καθώς και στην αποκατάσταση ιστορικών κτηρίων της Αθήνας.
1987
Πεθαίνει ο Γάλλος ζωγράφος και σχεδιαστής Αντρέ Μασόν (André-Aimé-René Masson).
Συνέβαλε στην εξέλιξη του υπερρεαλισμού και του Αφηρημένου Εξπρεσιονισμού. Το 1965 ανέλαβε να φιλοτεχνήσει την οροφή του Θεάτρου Οντεόν (Théâtre de l’Odéon) του Παρισιού.
1999
«Φεύγει» από τη ζωή ο μουσικός Αντώνης Κατινάρης. Καταγόταν από οικογένεια προσφύγων από την Μικρά Ασία που βρέθηκε στα Χανιά Κρήτης.
Από πολύ νεαρή ηλικία (σχεδόν έφηβος) έδειξε το ενδιαφέρον και το ταλέντο του στην μουσική. Στην ηλικία των 16 ετών ήταν ήδη επαγγελματίας, δεξιοτέχνης του μπουζουκιού, παίζοντας μεταξύ άλλων στα πιο γνωστά μαγαζιά των Χανίων.
Στην δεκαετία του ’60 ανέβηκε στην Αθήνα όπου έκανε το μεγάλο του άλμα στην Ελληνική λαϊκή μουσική σκηνή ως συνθέτης. Θεωρείται σπουδαίος δεξιοτέχνης του τρίχορδου με τελείως προσωπικό χαρακτήρα παιξίματος, και καθαρός λαϊκός συνθέτης.
Το τραγούδι του «Τι να σου κάνει μία καρδιά», σε στίχους Ευτυχίας Παπαγιαννοπούλου σηματοδότησε το ξεκίνημα μιας διαδρομής με πολλές επιτυχίες.
2007
Πεθαίνει ένας από τους γνωστότερους εκπροσώπους του ελαφρού τραγουδιού στην Ελλάδα ο Τζίμης Μακούλης.
Στην πολύχρονη καριέρα του τραγούδησε εκατοντάδες τραγούδια, ξεπερνώντας τα γεωγραφικά όρια της χώρας μας.
2021
Τρίτη μέρα απεργίας των εργαζομένων της COSCO, και μετά από κάλεσμα του συνδικάτου τους, ΕΝΕΔΕΠ, πραγματοποιείται μεγάλη παναττική συγκέντρωση στο ΣΕΜΠΟ.
2022
Πεθαίνει ένας από τους μεγαλύτερους μουσικούς του rock ‘n’ roll, o Τζέρι Λι Λούις (Jerry Lee Lewis).
Γεννήθηκε στη Λουιζάνα, το 1935. Προερχόταν από φτωχή αγροτική οικογένεια, που υποθήκευσε το σπίτι της για να αποκτήσει εκείνος το πρώτο του πιάνο.
Αποβλήθηκε από το ευαγγελικό σχολείο στο οποίο φοιτούσε, με την κατηγορία ότι η μουσική που έπαιζε ήταν ασεβής. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να σταματήσει την εκπαιδευτική του διαδρομή και να ξεκινήσει τις live εμφανίσεις από τα 14 του.
Πολύ γρήγορα ακαθιερώθηκε με τραγούδια όπως το “Great Balls of Fire”, ενώ οι επι σκηνής εμφανίσεις του καθιέρωσαν νέο στυλ στις ροκ συναυλίες. Από τις πρώτες ηχογραφήσεις του το 1956ξεχωρίζουν αυτές με τον Έλβις Πρίσλεϊ, τον Τζόνι Κας και τον Καρλ Πέρκινς.
Την ύστερη περίοδο της μουσικής του σταδιοδρομίας μεταπήδησε στη μουσική κάντρι.
Ηχογράφησε 40 στούντιο άλμπουμ, σε πολλά εκ των οποίων έκανε ντουέτα με κορυφαιους μουσικούς, όπως ο Μικ Τζάγκερ και ο Έρικ Κλάπτον.
