Αναμνήσεις απ’ τη στρατιωτική μου θητεία – Σόλων Τσούνης

Περνάνε οι μέρες και κλείνει η χρονιά. Μια αλλόκοτη χρονιά, που ξεκίνησε περίεργα, συνεχίστηκε με κλείδωμα, μια μικρή χαραμάδα ανάσας και πάλι κλείδωμα! Και να μην ξέρεις από πού και πώς να προφυλαχτείς, αφού κατάφεραν με τις πολιτικές τους να τρομοκρατούν το λαό και να του μιλούν για την ατομική του ευθύνη.

Αυτή την πραγματικότητα τη ζούμε και θα την ζούμε άγνωστο για πόσο. Και αναλογίζομαι πόσα από αυτά που μας έφεραν θα μείνουν για πάντα…

Σκέψεις και σκέψεις…

  • Καλημέρα κύριε Διοικητά!
  • Καλημέρα υπασπιστή!
  • Πολύ σκεφτικό σας βλέπω σήμερα.
  • Πώς να μην είμαι; Τόσα συμβαίνουν γύρω μας. Αλήθεια, πότε απολύεσαι;
  • Με το νέο χρόνο. Αλλά δε θα φύγω πριν έρθει ο αντικαταστάτης μου.
  • Να φέρεις να σου υπογράψω την άδειά σου. Απολύεσαι! Τι δεν καταλαβαίνεις;
  • Ναι, αλλά δεν έχει έρθει ο αντικαταστάτης μου!
  • Μη σε ανησυχεί! Κάποιος θα σε αντικαταστήσει.
  • Καλά κύριε Διοικητά. Θα το κανονίσουμε. Θα κάνουμε και Χριστούγεννα μαζί και μετά!
  • Δεν μπορώ να τα βγάλω πέρα μαζί σου. Τελείωσε! Ποιος παρουσιάζεται σήμερα;
  • Ήρθε χτες βράδυ από Μεσολόγγι. Στρατιώτης Σόλων Τσούνης.
  • Τον τακτοποιήσατε; Ήσουν εδώ χτες βράδυ;
  • Μάλιστα κύριε Διοικητά. Όλα έγιναν όπως έχετε διατάξει.
  • Ωραία. Ειδοποίησέ τον να παρουσιαστεί! Και χωρίς φωνές!
  • Μάλιστα κύριε Διοικητά!

Έκλεισε η πόρτα καιμια γρήγορη ματιά στην αλληλογραφία. Είχε φέρει και τις άδειες λόγω γιορτών. Έπρεπε να τις υπογράψω σήμερα. Χτυπά η πόρτα! Ο υπασπιστής έγινε πραγματικά αθόρυβος!

  • Εμπρός!
  • Στρατιώτης Σόλων Τσούνης! Διατάξτε κύριε Διοικητά!
  • Καλώς ήρθες!
  • Καλώς σας βρήκα!
  • Τακτοποιήθηκες; Πώς σου φαίνεται το στρατόπεδο; Η Μονάδα;
  • Όλα πολύ καλά κύριε Διοικητά.
  • Μπορούμε, λοιπόν, να ξεκινήσουμε; Ξέρεις τη διαδικασία;
  • Τη γνωρίζω κύριε Διοικητά. Ναι, να ξεκινήσουμε.

Παρουσιάστηκα στη Λαμία, στο ΚΕΥΠ. Είχα την τύχη να ανήκω στην πρώτη σειρά που έκανε 12μηνο! Και επίσης είχα την τύχη να παρουσιαστώ μαζί με τον αδελφό μου!

Τυχερός δυο φορές δηλαδή.

Ο αδελφός μου βέβαια υπηρέτησε τρεις μήνες λιγότερο γιατί ήταν και προστάτης. Οπότε οι τρεις μήνες παραπάνω μου φάνηκαν αιώνες!

Μετά τη βασική εκπαίδευση μας έκαναν μετάταξη στο Πεζικό με μετάθεση στη Χίο. Εκεί χωριστήκαμε. Ο αδελφός μου βουνό κι εγώ θάλασσα. Στις εξόδους μου απολάμβανα τη θάλασσα, καθώς πήγαινα για μπάνιο.

Στη Χίο μείναμε έξι μήνες. Ο αδελφός μου απολύθηκε από εκεί.

Στη Χίο, όταν παρουσιάστηκα, είχα επιλογή. Ή να παραμείνω στο Τάγμα ή να πάω σε Φυλάκιο. Επέλεξα το Φυλάκιο γιατί ήθελα να έχω ηρεμία. Στο Φυλάκιο υπήρχε και μια πλούσια βιβλιοθήκη όπου διάβασα σπουδαίους συγγραφείς. Τολστόι, Καζαντζάκης, Ντοστογιέφσκι κι εκεί πήρα την απόφαση να δώσω εξετάσεις για ηθοποιός μόλις απολυόμουν.

Και το έκανα μόλις απολύθηκα, δίνοντας εξετάσεις στο Θέατρο Τέχνης.

Ήδη είχα τελειώσει φωτογραφία και γραφιστική και στο Στρατό μου άνοιξαν νέοι ορίζοντες!

Μετά τη Χίο μετατέθηκα στο Μεσολόγγι από όπου και απολύθηκα. Με το που παρουσιάστηκα εκεί, με έβαλαν στο ΚΕΠΙΚ. Ωραία εμπειρία!

Μετά τη μοναξιά του Φυλακίου στη Χίο, τώρα το ΚΕΠΙΚ. Άρα πάλι μόνος!

Περνούσε η ώρα με αρκετή δουλειά κι εκεί ξανάρχισα να ζωγραφίζω. Λατρεύω τη ζωγραφική και είμαι αυτοδίδακτος ζωγράφος.

Παράλληλα είχα δηλώσει και Εθελοντής για τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας. Για το λόγο αυτό λίγο πριν απολυθώ είχα έρθει στην Αθήνα. Το ωραίο ήταν πως χιόνιζε. Αυτή ήταν η ωραιότερη σκηνή τέλους για τη θητεία μου.

Απολυόμενος και αναλογιζόμενος όλη την περίοδο του ενός έτους, εκτιμώ πως η στρατιωτική θητεία είναι πολύ σημαντική περίοδος για τη μετέπειτα ζωή.

Είναι μια μικρογραφία της κοινωνίας ο Στρατός. Όλα τα βλέπεις μαζεμένα.

Εκεί πήρα και σημαντικές αποφάσεις που καθόρισαν τη ζωή μου.

Σκέφτομαι πως ίσως αν παρουσιαζόμουν μεγαλύτερος θα ήταν καλύτερα.

Καλές γιορτές και καλή θητεία σε όλους.