Αναμνήσεις από τη Στρατιωτική Θητεία (Γρηγόρης Βαλτινός)

Γρηγόρης Βαλτίνος

Ο στρατός είναι μια σπάνια εμπειρία για τον άνθρωπο. Μπορεί να πληρώνεται λίγο ακριβά σε χρόνο, αλλά σου δίνει την ευκαιρία να κάνεις μια στάση και να “φορτώσεις” με πολλά “γκάζια” τον κινητήρα πριν την μεγάλη εκκίνηση για την ζωή.

Βέβαια εξαρτάται και πώς εκμεταλλεύεται ο καθένας αυτή την μεγάλη περίοδο του εγκλεισμού. Για αυτούς που δεν είχαν την εμπειρία, να πούμε ότι μοιάζει λίγο με αυτόν τον εγκλεισμό που ζήσαμε πρόσφατα, χωρίς βέβαια την απειλή του θανάτου πάνω απ’ τις ζωές μας. Εγώ στάθηκα πολύ τυχερός. Από τα φοιτητικά μου χρόνια στην Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου γίναμε αδελφικοί φίλοι με τον Γιάννη Βούρο. Μαζί περάσαμε και όλες τις μεταθέσεις που είχαμε στο στρατό.

Υπηρετήσαμε στην αεροπορία.

Πρέπει να ομολογήσω ότι η δική του ζωή ήταν πολύ πιο σκληρή γιατί δούλευε σαν μηχανικός στους πυραύλους, αλλά βέβαια και εγώ έκανα όλα τα υπόλοιπα: αγγαρείες, σκοπιές, λάντζα, κουζίνα, τα πάντα.

Η θητεία μας έδωσε τη δυνατότητα να ηρεμήσουμε λίγο από το τρέξιμο της ζωής, να μαζέψουμε όσα μάθαμε μέχρι εκείνη τη στιγμή, να συγκεντρωθούμε και να λυσσάξουμε για τη ζωή που έρχεται, ώστε να βγούμε με πολύ πάθος και να την κατακτήσουμε. Είδαμε τη θετική πλευρά του στρατού, δεν μας πήρε από κάτω. Ενώ άλλα παιδιά υποφέρουν, το είδαμε σαν ρόλο στο θέατρο και στο σινεμά και περάσαμε ωραία. Μπορώ να πω ότι πολλές φορές γελούσαμε κιόλας με όλο αυτό που μας συμβαίνει. Εξαρτάται βέβαια και πόσο ανάλαφρα παίρνει κανείς την ζωή.

Θα ξαναγύριζα, αρκεί να μου επέστρεφαν και τα χρόνια που πέρασαν από τότε, αλλά χωρίς να μου αφαιρέσουν την πείρα και την γνώση…

Μπορείτε να το κανονίσετε;;;

Επιμέλεια: Γιάννης Αγγέλου